Անօրգանական նյութերի ծագումնաբանական կապը

մետաղ հիմնային  օքսիդ   հիմք  աղ,  օրինակ`Mg→  MgO→ Mg(OH)2 → MgCl2

Կղզի մուլտֆիլմ

Մոլորակի էկոլոգիական խնդիրները առաջանում են զարգացած լինելուց։ Հարյուրավորտարիներ առաջ խնդիրները շատ չէին։ Իսկ հիմա երբ բոլոր քաղաքներում ստեղծվում են շատգործարաններ, դրանք վնասում են մեր բնությունը։ Նաև մեքենաներից դուրս եկող ծուխըաղտոտում է օդը։

Ֆիլմում ցուցադրվում է համամոլորակային խնդիրների մեծ մասը։ Այնտեղ նշվում էինգործարաններից դուրս եկող աղբի հասցրած վնասները և այլն։ Շատ մարդիկ անտառներ էինոչնչացնում և կառուցում նրանց համար շահավետ կառույցներ, որոնցից կարող են շատեկամուտ ստանալ չգիտակցելով, որ դա ազդում է նաև նրանց վրա։

Ֆիլմը հաղորդում էր բացասական և դրական լիցքեր, որենք մենք կարող ենք օգտագործել իօգուտ և բարորություն մեր երկրի։ Ես մտածում եմ , որ կարելի չպետքական դաշտերումտեղադրել արևային մարտկոցներ որոնցից կարելի էներգիա ստանալ։

Տուն ֆիլմի վերլուծություն

Մոլորակի էկոլոգիական խնդիրները առաջանում են զարգացած լինելուց։ Հարյուրավորտարիներ առաջ խնդիրները շատ չէին։ Իսկ հիմա երբ բոլոր քաղաքներում ստեղծվում են շատգործարաններ, դրանք վնասում են մեր բնությունը։ Նաև մեքենաներից դուրս եկող ծուխըաղտոտում է օդը։

Հայատանի կոտրվող ողնաշարը

Ֆիմը Հայաստանի պոչամբարների մասին էր։ Այնտեղ ցուցադրվում էր պոչամբարներիցառաջացող խնդիրները որոնք ազդում են մարդկանց առողջության վրա և մարդիկ ապրում եննման պայմաններում։ Ֆիլմում նկարահանվող մարդիկ պատմում էին, որ անգամ հոտն էանտանելի և հնարավոր չէ այդտեղ շնչել։ Այդտեղի խողովակներից լցված թունավոր նյութերըհավաքվում մեկ վայրում, այդպես կուտակվում են և առաջանում է պոչամբար։ Այդ գյուղիբնակիչները այդ պոչամբարի չորացված մասերում աճեցնում են բանջարեղեններ և սնվում ենայդտեղի բնակիչները։ Այդ պատճառով էլ հիվանդություններ են առաջանում, որոնքհետագայում վերածվում են մեծ խնդիրների։

Էկոլոգիա

Պոչամբարը դա հանքարդյունաբերության կից բնապահպանական կառույց է որտեղ առանձնացվում են քիմական վերամշակման հետևանքով առաջացած վտանգավոր  թափոններ։ Նրանք բացի թափոններից պարունակում են մեծ քանակությամբ օգտակար հանածոներ, որոնք հետագայում կարող են օգտագործվել այլ ոլորտներում։  Հայաստանում կա 23 պոչամբար, որոնցից 8-ը փակված են: Պոչամբարների մեծ  մասը գտնվում է Սյունիքի և Լոռու մարզերում: Պոչամբարները պետք է կառուցվեն բնակավայրերից, ջրամբարներից, այլ կարևոր ենթակառուցվածքներից հեռու, սակայն փաստաթղթում հստակ չի նշվում, թե ինչ հեռավորության մասին է գնում խոսքը: Հայաստանի ամենամեծ պոչամբարը գտնվում է Սյունիքի մարզում: Դա Արծվանիկի պոչամբարն է, որը համարվում է աշխարհի ամենամեծ պոչամբարներից մեկը: Արծվանիկի ներկայիս ծավալը կազմում է հանրապետության մյուս բոլոր պոչամբարների մոտ 75%-ը: Դրա մեջ կուտակվում են Զանգեզուրի պղնձա-մոլիբդենային կոմբինատի հարստացուցիչ ֆաբրիկայի թափոնները: Ծավալով երկրորդը Թեղուտի պոչամբարն է: Սյունիքի և Լոռու մարզերի որոշ բնակավայրերում ծանր մետաղների և մկնդեղի քանակը գերազանցում է  թույլատրված միջազգային չափանիշներից: Մասնավորապես՝ Ախթալայում ապրող ավելի քան 84%, իսկ Ալավերդիում ապրող ավելի քան 75% երեխաների օրգանիզմում կապարը գերազանցել է սահմանային մակարդակը: Ուսումնասիրության հեղինակները նշում են, որ Ախթալայում ծանր մետաղների տարածվածության մի քանի պատճառ են հայտնաբերել: «Իրավիճակը Հայաստանի Ախթալա քաղաքում. Հանքարդյունաբերության  բնապահպանական և առողջապահական հետևանքները» զեկույցում նշվում է, որ թունավոր նյութերի աղբյուր են հանդիսանում  Նազիկի պոչամբարն ու վերամշակող գործարանից պոչերի արտանետումն Ախթալա գետ: Քաջարան քաղաքում և դրան մոտ Լեռնաձոր գյուղում էլ հետազոտված 17 երեխայի մազերում ծանր մետաղներ են հայտնաբերվել: Այս դեպքում ևս մատնանշվում է պոչամբարի ազդեցության մասին և այս անգամ՝ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ուսումնասիրության մեջ: Պոչամբարները գյուղացիների կողմից օգտագործվում են իբրև արոտավայր և այգի: Չգործող պոչամբարների տարածքներում գյուղացիները միրգ-բանջարեղեն են աճեցնում  ու անասուններին արածացնում:

Տիգրան մեծ

Տիգրան 2-րդ Արտաշեսյան, առավել հայտնի է որպես Տիգրան Մեծ, որը կառավարել է

մ․թ․ա․ 95 թվականից մինչև իր մահը՝ մ․թ․ա․ 55 թվականը։ Մ.թ.ա. 115-ին անժառանգ Արտավազդ Ա-ն, որը կարճատև պատերազմում պարտվել էր պարթևաց գահակալին, ստիպված է լինում եղբորորդուն՝ Տիգրանին, որպես պատանդ հանձնել հակառակորդի արքունիքին։ Վերջինս պատանդությունից վերադառնում է միայն մ․թ․ա․ 95 թվականին՝ հոր՝ Տիրան կամ Տիրան Ա արքայի մահվամբ պայմանավորված։ Պատանդությունից ազատվելու դիմաց հայոց աշխարհաժողովը ստիպված է լինում Միհրդատ Բ-ին զիջել Մեծ Հայքի հարավ-արևելքում գտնվող «Յոթանասուն հովիտներ» կոչված տարածքը։

Տիգրան Արտաշեսյանը՝ իր տոհմում այդ անվան երկրորդ կրողը, նախնիններից ժառանգում է կայացած պետություն և մարտունակ բանակ, որի միջոցով էլ կարողանում է իրականացնել հայրենիքի հզորացման և աշխարհակալ տիրակալության ստեղծման իր սկզբունքային ծրագրերը։ Տիգրան Մեծի օրոք Մեծ Հայքի թագավորությունը հասնում է իր հզորության գագաթնակետին։ Պարտության մատնելով Պարթևական թագավորությանը և ստանալով Սելևկյան գահը՝ Հայքը կարճ ժամանակով դառնում է Առաջավոր Ասիայի հզորագույն պետությունը. Տիգրան Մեծի տերությունը տարածվում էր Կասպից ծովից մինչև Միջերկրական ծով, Կովկասյան լեռներից մինչև Միջագետքի անապատները։ Տիգրանը, սակայն, կորցնում է իր նվաճումների մեծագույն մասը Պարթևական թագավորության և ազդեցիկ Հռոմեական հանրապետության դեմ պայքարում։ Օրեցօր բարգավաճող Հայոց թագավորության զարթոնքն արգելակելու նպատակով երբեմնի հակառակորդները դաշինք են կնքում և արյունարբու պատերազմներից հետո՝ մ․թ․ա․ 66 թվականին, պաշարում հայոց թագավորանիստ-ոստան Արտաշատը։ Այնուամենայնիվ, բանակցությունների արդյունքում կնքված Արտաշատի պայմանագրով Հայաստանը շարունակում էր պահպանել իր տարածքային ամբողջականությունը (15 նահանգները) և նույնիսկ որոշ նվաճյալ հողեր։ Տիգրան Մեծի կառավարման վերջին տարիներն անցնում են համեմատականորեն խաղաղ աշխարհաքաղաքական պայմաններում․ զարկ է տրվում տնտեսությանը, մշակույթին և քաղաքաշինությանը։ Հայոց «արքայից արքան» մահանում է մ․թ․ա 55 թվականին՝ գահը թողնելով որդուն՝ Արտավազդին։ Վերջինս դեռևս մի քանի տարի առաջ դարձել էր հոր գահակիցը։

Տիգրան Մեծի օրոք ստեղծվել է Հայոց աշխարհակալությունը․ ենթակա երկրներով հանդերձ այն զբաղեցնում էր շուրջ 3 միլիոն քառակուսի կմ տարածք և տասն անգամ գերազանցում էր Մեծ Հայքի տարածք; Հայոց արքան աչքի է ընկել նաև քաղաքաշինական գործունեությամբ։ Մ․թ․ա․ 80-70-ական թվականներին Արևմտյան Տիգրիսի ափին՝ Աղձնիք նահանգում, վերջինս հիմնադրում է Տիգրանակերտ քաղաքը, որը դառնում է հայոց նոր մայրաքաղաքը։ Տիգրանակերտը կարճ ժամանակում դարձավ Հին աշխարհի մեծ փարթամ ու խոշոր քաղաքներից մեկը, սակայն հայոց արքան այստեղ թույլ տվեց իր մարտավարական սխալներից մեկը՝ նա հայոցմայրաքաղաքը բնակեցրեց նվաճվաց երկրներից բերված հույն ու հրեա գերիներով: Տիգրանն իր անունով քաղաքներ է հիմնադրել նաև այլ վայրերում, այդ թվում՝ Արցախում։

Մեծ Հայքի համար տարածաշրջանում միակ ռեալ հակառակորդ ուժը դառնում է Հռոմը: Հենց Հռոմի դրդմամբ  մ.թ.ա. 73թ. Տիգրանի դեմ ըմբոստանում են սելևկյան Սելենե թագուհին: Տիգրանը 4 տարի պաշարում է պտղոմաիսըի վերջո գրավում և մահապտժի է ենթարկում Սելենե թագուհուն, սակայն հայոց արքայի հսկայական տերության մեջ կային այլ խնդիրներ ևս՝ նրա դեմ շարունակ ամպստամբում էին նվաճված երկրների տիրակալները: Տիգրանը դաժանորեն ճնշում էր ապստամբությունները: Նա անողոք գտնվեց իր 2 ամպստամբ որդիների նկատմամբ: Այս պայմաններում Տիգրան Մեխը ակամայից ներքաշվում է պատերազմի մեջ:

Պետական կարգ

Տիգրան Մեծը բացի իր ռազմական հաջողություններից, հայոց պատմության մեջ նշանավորվել է նաև որպես պետականակերտ գործիչ և հմուտ դիվանագետ։ Իր աշխարհակալական նվաճումներից հետո, նա ձեռնամուխ է լինում ամուր և կենտրոնացված պետական համակարգի ստեղծմանը Մեծ Հայքի Տիգրանյան թագավորությունը  բացարձակ միապետություն էր, որտեղ անսահմանափակ իրավունքներ և այլն։ Արքան նշանակում էր նաև քաղաքների կառավարիչներ, մատռվակապետ և սուրհանդակապետ։

 

 

Բանակ

Մեծ Հայքի թագավորության խնդիրը անվտանգության հիմնահարցն էր։Տիգրանյան Հայքի պետական համակարգում իր դերն ու նշանակությունն ուներ բանակը, որով Հայոց թագավորությունը դիմագրավում էր արտաքին մարտահրավերներին ։ Տիգրան Մեծնիր պապուց՝ Արտաշես Բարեպաշտից արդեն իսկ ժառանգել էր կայուն և մարտունակ բանակ, որը բաժանված էր չորս կողմնապահ զորավարությունների։ Տիգրան Մեծը գահին բազմելուն պես ձեռնամուխ է լինում նոր ռազմական բարեփոխումների անցկացմանը,որոնց արդյունքում էլ Արտաշեսյանների թագավորության զինված ուժերի զինվորները համալրվում են նոր տեսակի զենքերով, բարձրանում է մարտունակությունը,իսկ բանակի թվաքանակը մեծանում է։

Ըստ զորանամակի՝ Տիգրան Մեծը միայն բուկ հայկական հողերի ռազմական ներուժի շնորհիվ մարտադաշտ է դուրս բերել շուրջ 120 հազար զինվոր։ Աշխարհակալական նվաճումներից հետո Տիգրանի բանակի թվակազմն ավելացել է՝ ի շնորիվ Տիգրանին հավատարմության երդում տված նվաճյալ տարածքների ենթակա թագավորների տրամադրած զորաբանակների

Տիգրան Մեծի կառավարման տարիներին Մեծ Հայքի բանակի թվաքանակը կազմում էր 300 հազարզինվոր։ Տարբեր աղբյուրներ հավաստում են, որ Տիգրանյան բանակի գլխավոր հարվածային ուժը եղել է ծանր հեծելազորը՝ փառապանծ հայոց այրուձին, որը ահ ու սարսափ էր ներշնչում բազմաթիվ հակառակորդների շրջանում։

Հայկական մշակույթի ակունքները: Հայկական առասպելները:

Հայկական մշակույթը սկզբնավորվել է անհիշելի ժամանակներում: Դեռևս տոհմերի, ցեղամիությունների և վաղ պետական կազմավորումների ժամանակներում ծնունդ են առնում առասպելներն ու վիպերգերը, կրոնական հավատալիքներն ու սովորույթները: Դրանցից շատերը պահպանվելով՝ հասել են մեզ: Հայկական մշակույթի հնագույն ակունքների մասին կան նաև բազմաթիվ նյութական վկայություններ:Հայկական հազարավոր ժայռապատկերներում կան ինչպես պարզ կենցաղային տեսարաններ, այնպես էլ օրացույցներ և այլն: Հայկական մշակույթի վաղ շրջանի բարձր զարգացման մասին են վկայում հնագիտական պեղածոները: Հայտնաբերվել են բազմաթիվ հնագույն բնակավայրեր, դամբարաններ ամրոցներ: Առասպելներն աստվածների, սրբազան վայրերի, նախնին ու հերոսների մասին ստեղծված հնագույն պատումներ են: Մեզ են հասել բազմաթիվ առասպելներ հեանոս աստվածների, երկնքի ու երկրի, ժամանակի , լույսի ու խավարի, արևի, լուսնի, աստղերի մասին: Շատ առասպելներ պատմում են Հայոց բնաշխարհի ու բնակավայրերի մասին: Առասպելների մի խումբ էլ նվիրված է մեր ժողովրդի նախնիներին ու մեծ հերոսներին: Դրանցից մեծ մասը մեզ է հասել Խորենացու <<Հայոց պատմության>> շնորհիվ: Հայ ժողովրդի ստեղծագործական եզակի կատարելություններից է Վահագն աստծո ծննդյան երգը: Վահագնը ոչնչացրել է վիշապներին, որոնք չար ուժեր էին, ուստի կոչվել է Վիշապաքաղ: Հայության ամենասիրելի ավանդապատումներից է <<Հայկ և Բել>> դիցավեպը: Հայկն ամենասիրելի աստվածներից մեկի որդին էր: Նա պայքարի դուրս եկավ բռնական բելի դեմ, որը ձգտում էր տիրել բոլորին: Պայքարն ավարտվեց դյուցազն Հայկի հաղթանակով: Հայկը դարձավ հայոց պետության հիմնադիրը, ստեղծվեց հայկական օրացույցը՝ Հայոց բուն տոմարը: Նա պատվիրեց իր ժառանգներին՝ չերկրպագել ոչ ոքի՝ բացի արարիչ Աստծուց: Ըստ ավանդազրույցի՝ մենք հայ ենք կոչվում մեր նախնի Հայկի անունով: Իսկ հայկի ժառանգներից մեկի՝ քաջ նահապետ Արամի անունով օտարները կոչում են <<արմեն>>, իսկ մեր երկիրը՝ <<Արմենիա>>: Հայկի ժառանգներից էր Տորգ Անգեղը: Առասպելները պատմում են նրա հայրենասիրության, մեծ ուժի և քաջության մասին: <<Արա Գեղեցիկ և Շամիրամ>> առասպելում փառաբանվում է է Հայկազուն Արայի հավատարմությունը օջախին: Նա չի գայթակղվում այլ երկրի հարստություններով և օտար թագուհով, այլ նախընտրում է սեփական երկիրն ու հարազատ ընտանիքը: Առասպելներում արտացոլված են հայ ժողովրդի հերոսական ոգին, նրա արդարասիրությունն ու պայքարելու արությունը:

 

Հայկական վիպերգերը

Ի տարբերություն առասպելների՝վիպերգերը հիմնականում իրապատում են, հիմնված են պատմական ահվաստի դեպքերի վրա: Դրանց հերոսները պատմական կերպարներ են: մեզ են հասել <<Տիգրան և Աժդահակ>>, <<Երվանդ և արտաշես>>, <<Արտաշես և Սաթենիկ>>, <<Արտաշես և Արտավազդ>> և այլ վիպերգեր, որոնք բանասերներից գրի է առել Մովսես Խորենացին՝ վստահելով նրանց պատմական ճշմարտացիությանը: Դրանցում մեծարվում և փառաբանվում են ժողովրդի սիրված արքաներն ու հերոսները, որոնց ամենաբնորոշ գծերն են քաջությունը, խոհեմտությունն ու հայրենասիրությունը: <<Տիգրան և Աժդահակ>> վիպերգը նվիրվաժ է Ք.ա. VI դ-ի պատմական իրադարձություններին: Հայոց արքա Տիգրան Երվանդյանը դաշնակցեց պարսից արքա Կլուրոս մեծի հետ, և միասին տապալեցին Մարաստանի արքա Աժդահակին ու նրա տերությանը: Տիգրան արքային վիպերգում բնորոշ էին արտաքին ու ներքին գեղեցկությունը, հոգատարությունը, օտարներին՝ նախանձելի, հայերին սիրելի լինելը, նրա օրոք երյրի հարստացումն ու զարգացումը: Սիրված է եղել Արտաշեսի վիպերգաշարը: Արտաշես Ա Աշխարհակալ արքայի կյանքի շատ դրվագներ ներկայացել են վիպերգերի տեսքով: Արքայի մանկության և գահակալության մասին  պատմում <<Երվանդ և Արտաշես>> վիպերգը, որտեղ ներկայացվում է, թե շնորհիվ իր դայակ Սմբատ Բագրատունու, ինչպես է նա փրկվել և հետագայում Երվանդը վերջինից խլել գահը: Արտաշեսը ներկայանում է որպես երկրը միավորող և շենացնող արքա: Արտաշես և Սաթենիկ վիպերգում ներկայացվում է ալանների արշավանքը Հայաստան: Արտաշես արքան հաղթում է նրանց՝ գերի վերցնելով ալանների արքայազնին: Այդ ժամանակ ալանների արքայադուստր Սաթենիկը դիմում է Արտաշեսին՝ խնդրելով ազատել իր եղբորը: Արտաշեսը սիրահարվում է ալանաց հրաշագեղ օրիորդին և խնամախոս ուղարկում նրա հոր մոտ: Ալանների արքան մերժում է նշելով, որ Արտաշեսը չի կարող վճարել արքայադստեր համար պահանջվող գլխագինը: Նման պատասխան ստանալուց հետո Արտաշեսը փախցնում է Սաթենիկին: Տեղի է ունենում արքայական շքեղ հարսանիք:

Translation

On 24 December, 1971, 17-year-old Juliane Kopcke got on a plane with her mother in Lima, Peru, to fly to another city to meet her father.

Over the Amazon jungle, there was a thunderstorm. The rain fell heavily and there was a strong wind. And then lightning hit the plane at 3,000 metres, and it exploded. Juliane fell quickly through the air in her seat and hit the tress hard. For three hours, she was unconscious. When she woke up, her right arm was cut, her shoulder hurt badly and she couldn’t see in one eye. She was alone. But she was alive!

Juliane’s father was a biologist and when she was small, he taught her how to survive in the jungle. She found a small river and walked slowly along it. ‘If I follow the river,’ she thought, ‘I’ll find people.’ The river also gave her clean water to drink. It was extremely hot, but the river water kept cool. Sometimes she had to swim in the river because it was too deep to walk in. There were crocodiles in the water but they didn’t attack her! There was fruit on some trees but she didn’t eat it – she knew it was too dangerous.

Juliane walked for ten days. At night she stopped to sleep because it was too dark to walk. Ten days after the crush, she found a small hut by the river. There were some woodcutters in the hut. They cleaned her cuts carefully and the next day, they carried her down the river, and a plane took her safely back to the city of Pucallpa. Juliane was the only person who survived the plane crash. The other 91 people, including her mother, all died. The film director, Werner Herzog, had a ticket to travel on the plane but missed it. Thirty years later, he made a documentary film called ‘Wings of Hope’ about Juliane and her incredible story.

Դեկտեմբերի 24-ին, 1971 թ., 17-ամյա Ջուլիան Կոպկեն մոր հետ, Լիմայում նստել էր մի ինքնաթիռ, Պերու, թռչելու մեկ այլ քաղաք `հանդիպելու իր հորը:

Ամազոնի ջունգլիների խորքում, ամպրոպ էր: Տեղատարափ անձրեւ, ուժեղ քամի էր և կայծակը հարվածեց ինքնաթիռին 3000 մետրից, և այն պայթեց։Ջուլիանը հարվածումեր ծառերին , Երեք ժամ, նա անգիտակից վիճակում էր : Երբ նա արթնացավ, նրա աջ թևը կտրվել էր, նրա ուսը ուժեղ վնասվել էր, եւ նա չէր կարող տեսնել մեկ աչքով. Նա մենակ էր: Բայց նա կենդանի էր։

Ջուլիանի հայրը կենսաբան է, եւ երբ նա փոքր էր, նա ուսուցանում էր նրան, թե ինչպես պետք է գոյատեւել ջունգլիներում. Նա գտավ մի փոքր գետ եւ դանդաղ քայլեց դրա երկայնքով . «Եթե ես հետեւեմ գետին, նա մտածեց,« Ես պետք է գտնեմ մարդկանց. ‘ Գետը նրան տալիս էր մաքուր խմելու ջուր : Այնտեղ չափազանց տաք էր, բայց գետի ջուրը նրան զովեր պահում. Երբեմն նա ստիպված էր լողալու գետը, քանի որ դա շատ հեռու էր քայլելով. ջրի մեջ Կային կոկորդիլոսներ , բայց իրենք չեին հարձակվում նրա վրա. Կային պտուղներ որոշ ծառերի վրա, սակայն նա չէր ուտում, նա գիտեր, որ դա շատ վտանգավոր է:

Ջուլիանը քայլում էր տաս օր: Գիշերը նա դադարում էր և քնում էր, քանի որ ճանապարը մութ էր: տանջվելուց Տասը օր հետո նա գետի մոտ գտավ մի խրճիթ ,. Կային որոշ փայտագործներ խրճիթում. Նրանք ուշադիր մաքրում էին իր վնասվածքները եւ հաջորդ օրը, նրանք տանում են նրան ետ դեպի գետը, եւ ինքնաթիռը նրան տարավ ետ դեպի Պուկալպա քաղաք:Ջուլիանը եղել է միակ մարդը, ով վերապրել է զոհեից: Մյուս 91 հոգին, այդ թվում `իր մայրը, բոլորը մահացել են:Ֆիլմի տնօրենը Վերներ Հերցոգը, նա ուներ տոմս ճանապարհորդելու ինքնաթիռով,բայց բաց է թողնում:Երեսուն տարի անց, նա հանդես է եկել որպես վավերագրական ֆիլմ, որը կոչվում է ‘հույսի թևեր’ Ջուլիանը եւ նրա անհավատալի պատմությունը:

Homework

1. Say if the sentences are true or false (T/F)

F1) An Arab had four sons whom he dearly loved.

T2) He had seventeen beautiful horses whom he loved greatly.

F3) One day he called his youngest son to give him the horses.

T4) The three young Arabs couldn’t divide the horses because they didn’t knowArithmetic well enough.

F5) The old man agreed to help the young Arabs because he wanted to get a few horses from them.

T6) The old man came riding on a horse.

2. Choose the right answer.

  1. Who lived far from to the East?
  2. a robber; b) an Arab; c) an old man
  3. What did he have?
  4. Houses; b) Hamsters; c)horses
  5. How many horses did he have?
  6. Sixteen; b) Seventeen; c) seventy
  7. Why did he call his children?
  8. he was angry; b) he was ill; c) he was happy
  9. Why did they meet?
  10. to divide the horses; b) to divide money; c) to help their father
  11. How many horses did he give to his elder son?
  12. one half; b) one third; c) one ninth; d) the horses that are left